เมื่อคืนกว่าจะได้นอนเล่นซะดึกเลย...

แต่ว่า...อัพของตัวเองเสร็จเร็ว แต่ไปนั่งอ่านของคนอื่นซะนานเลยยาวไป..

วันนี้น้อยใจเจ้าอ้วนน้ำจังเลย...
พี่หน่อออกไปทำงานเช้าเพราะต้องสัมภาษณ์เด็กเข้าปี 1 ใหม่เทอมนี้
น้ำตื่นขึ้นมา หันมามองหน้าแม่แว๊บนึง

แล้วก็ทำท่าชะเง้อคอยาวไปดูตรงที่ป่าป๊าเค้านอน
ตามด้วยเสียงเรียก ป่าป๊า...ป่าป๊า...ป่าป๊า...
ฮึ...ไม่สนใจแม่เลย

ใช่ซิ(ลากเสียงสูงยาวๆ....)แม่อ่ะของตาย อยู่กันได้ทั้งวัน พ่ออยู่ก็เล่นกันสนุกใช้ม้า...
จนกระทั่งวันนี้น้ำยังไม่ยอมเรียกแม่บ่อยเท่าพ่อเลย

กลางวันทำข้าวผัดแกงไตปลาแห้งกับไข่เจียว กินซะสะใจไปเลย
ลืมถ่ายรูปทุกทีซิ เพราะทำเสร็จกระเพาะก็โครกครากพอดี หัวสมองว่างเปล่า
วางจานลงได้ก็กินกระจาย

กินแล้วคิดถึงคุณมด fulltimehousewife@diaryclub.com
กลับมาเมืองไทยแล้วคงจะได้กินด้วยกันนะคะ

บ่ายเข้าไปประชุมที่ออฟฟิศ เลิกสามทุ่มกว่า รีบกลับเลยคิดถึงลูก
กลับมาก็หลับป๊อกอยู่แล้ว นมก็หมด พี่หน่อเลยขับรถไปซื้อนมให้ลูก

โชคดีอีก พี่หน่อทำเงินหาย 500 บาท ควักกระเป๋าหยิบโทรศัพท์แล้วคงหล่น
เอาเหอะทำบุญ พรุ่งนี้จะได้มีลูกค้าโอนเงินมากกว่านั้น สาธุ

ขอต่อเรื่องภูเก็ตเลยแล้วกันนะจ้ะ

วันที่สอง

วันนี้มีแพลนว่าจะไปดูปลาที่อควอเรียมต่อด้วยเล่นน้ำทะเลกัน
ตื่นเช้ามาก็กางสระว่ายน้ำเล่นกันก่อนเลย ถูกอกถูกใจกันจริงๆ
กลางวันวันนี้เป็นซิซเล่อร์ พาตาทวดกับยายทวดไปเลี้ยง

เนตหลับตลอดรายการเลย กว่าจะตื่นมากินก็กินกันอิ่มแทบทุกคนแล้ว
ส่วนน้ำก็ตามระเบียบกินกระจาย ป้อนหาย ป้อนหาย

เรื่องป้อนข้าวน้ำเนี่ย ยายถูกใจนักหนา เพราะเท่าไหร่ก็กิน
ส่วนเนตเรื่องออกจะเยอะไปซะหน่อย กินยากกว่าน้อง เลยป้อนไม่สนุกเท่า

ออกเดินทางกันกว่าเกือบบ่ายสองแก่ๆแล้ว ตรงดิ่งไปอควอเรียมเลย
ที่นี่เท่าที่จำความได้ตั๋งเองก็เคยมาเมื่อครั้งล่าสุดคือประมาณ 10 กว่าปีที่แล้วได้

สมัยนั้นรู้สึกเข้าไปแล้วดูสถานที่มันใหญโตมากๆเลย แต่คราวนี้ไปคนละอารมณ์
เพราะคราวนี้โตแล้ว แถมยังพาลูกน้อยสองแสบมาด้วย

ระหว่างทางขามาน้ำหลับในรถ ตอนเข้าไปดูปลาเลยต้องนอนในรถเข็น
ส่วนที่เนตก็อารมณ์ดี แต่ต้องให้อุ้มดู

ราคาผู้ใหญ่คนละ 50 บาท ส่วนเด็กเล็กไม่คิดเงิน ตาก็ไม่คิดในฐานะประชาชนอาวุโส
ซื้อตั๋วเสร็จก็เดินเข้าไปดูปลากัน

เนตชอบมากเพราะว่าได้เห็นของจริง แต่จริงๆที่บ้านยายก็มีตู้ปลา
แต่คราวนี้เยอะกว่า ตัวใหญ่กว่า เลยตื่นเต้นกว่า

สนุกสนานกันใหญ่ เพราะได้ปลาตัวใหญ่ในตู้สุดท้าย
เค้าเขียนไว้ว่าเป็นปลาหมอทะเล

เราเลยถามตากับยายว่าสมัยเรามาตอนเล็กๆเนี่ยมันตัวเดียวกันรึเปล่า
ได้คำตอบว่าน่าจะใช่ โอ้โห...เลี้ยงได้ตัวโตจริงๆ

เสร็จจากตรงนั้นก็หาที่เล่นน้ำทะเล
ตัดสินใจไปหาดราไวย์ เป็นที่ๆสมัยตั๋งเด็กๆก็ไปเล่นกันประจำ

พอไปถึงที่หมายก็ผิดหวังอย่างแรง
เพราะหาดทรายที่นั่นไม่สวยอย่างที่เราเคยจำได้ แถมยังไม่มีส่วนให้เล่นน้ำได้เหมือนเมื่อก่อนอีก
เด็กๆเองก็ไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ เลยเปลี่ยนใจ

สรุปว่า...ยกยอดเล่นน้ำทะเลไปพรุ่งนี้แล้วกัน

กลับบ้านตอนเย็นด้วยอารณ์หิวและขุ่นมัว

ยายทำกับข้าวเย็นให้กิน มีเมนูโปรดผัดสะตอใส่กุ้ง กินไม่ยั้งเลย...

วันที่สาม

วันนี้วันสงกรานต์เราเลยเปลี่ยนแผนไม่ไปทะเล
เนื่องจากว่าเรากลัวว่าคนจะเยอะ ขี้เกียจไปคนมันเยอะ

แผนของวันนี้คือไปกินผัดหมี่ที่บ้านน้าหน่อย ซึ่งก็เป็นยายหน่อยของหลานๆนั่นเอง

ตื่นเช้ามากางสระเล่นน้ำอีกเช่นเคย
วันนี้จับแต่งตัวเป็นหญิงไทยใส่คอกระเช้ากันทั้งคู่ เก๋ดี อันนี้แม่ชอบ

เตรียมตัวออกเดินทางไม่ลืมชุดว่ายน้ำให้เด็กๆด้วยเพราะที่บ้านนั้นเค้ามีสระน้ำเล็กๆพอเล่นได้
ให้ตากับพี่หน่อพาลูกลงน้ำ

พอถึงก็จัดการพาเด็กๆว่ายน้ำกันย่อยอาหาร
ส่วนผู้ใหญ่ก็เตรียมของ ลงมือลุยผัดหมี่กัน

ใครเคยไปภูเก็ตต้องไม่พลาดที่จะกินผัดหมี่ฮกเกี๋ยนเจ้าชื่อดัง หมี่ใต้ต้นโพธิ์
ตั๋งกินแทบทุกครั้งที่ไปเลย แต่คราวนี้สถานการณ์ไม่อำนวย เพราะเด็กๆมาด้วยเลยไม่ได้ไปแวะ

แต่มีร้านน้าหน่อยชวนชิมช่วยจัดให้ เลยได้กินที่บ้าน
ผัดเองอร่อยกว่าเยอะเพราะว่าใส่เครื่องได้ไม่ยั้ง กุ้ง หอย ปลา เส้นหมี่
บอกได้คำเดียวว่าอร่อยเหาะไปเลย อดไม่ไหวซัดไปสองชาม

เด็กๆว่ายน้ำกันสนุกสนานมากๆเลย
แต่น้ำมันเย็นไปนิดเลยให้เล่นแค่แป๊บเดียวเพราะเดียวจะได้ไปเยี่ยมหมอ

กินเสร็จก็เย็นพอดี เดินทางกลับบ้านยาย แต่ก็ไปขับรถวนในเมืองหนึ่งรอบ
ไม่สำเร็จ เด็กๆตาใสไม่นอนกัน กลับมากล่อมต่อที่บ้าน

เฮ้อ...ทริปนี้ช่างยาวนัก
เดี๋ยวมาต่อนะคะ

เคยได้ยินเสียงเตือนถอยรถของ CRV มั้ยคะ
มันจะดังประมาณ ติ๊งหน่อง ติ๊งหน่อง ติ๊งหน่อง ทำนองนี้ละค่ะ

แต่ด้วยจินตนาการอันล้ำลึก
พี่เนตได้ยินเสียงเข้าเกียร์ถอยดังปุ๊บ พี่เนตก็เลียนเสียงปั๊บ

"จิ้งจก จิ้งจก จิ้งจก..."

เอาฮา.......