วันวาเลนไทน์

ปีนี้เป็นปีที่ 4 ที่เราได้อยู่ด้วยกันในวันวาเลนไทน์นี้

กว่าจะรักกันได้ก็ผ่านเรื่องราวน่าตื่นเต้นมาพอสมควร
หากเล่าคงจะต้องเป็นไตรภาคแน่กว่าจะจบ

ปีแรกที่คบกัน เราไปฉลองที่ Pomodoro นานา
กินอาหารอิตาเลี่ยน เป็นการกินที่ไม่ค่อยเหมาะกับวาเลนไทน์เลย เพราะตั๋งสั่งสปาเก็ตตี้ซอสหมึกดำ
กินซะปากดำฟันดำกระจาย ไม่เห็นเหมือนคนมาเดทกันเลย ถ่ายรูปไว้ด้วย ขำดี

ปีที่สองที่สามไม่ได้ไปไหนไกลบ้าน เพราะช่วงนั้นท้องแก่มากแล้ว ไม่ได้มีอะไรพิเศษมาก
เพราะตอนท้องจะเหนื่อยมากไปม่ค่อยอยากออกไปไหนไกลๆ
แต่ถ้าจำไม่ผิด น่าจะไปกินข้าวที่ Business Dinner

ส่วนปีนี้อยู่บ้าน เพราะมีสมาชิกในครอบครัวเพิ่มอีกสองลิง
ไม่ใช่ว่าจะไม่โรแมนติกนะ แต่เรารักกันทุกวันอยู่แล้ว วันนี้ก็ไม่ได้บอกว่าต้องรักกันมากเป็นพิเศษ
แต่พี่หน่อก็มีของมาเซอร์ไพรส์ น่ารักจริงๆ ส่วนของตั๋งให้ไปรวบยอดวันเกิดจ้ะ

วันนี้เป็นวันที่เราไม่ค่อยรู้สึกว่าเป็นวันพิเศษมากนัก
เพราะวันแห่งความรักของเราคือทุกๆวันอยู่แล้ว

ดีใจที่เรามีวันนี้นะจ้ะ
ขอบคุณที่ดูแลตั๋งกับลูกเป็นอย่างดี
รักทุกๆสิ่งที่เป็นตัวพี่

สุขสันต์ในวันแห่งความรัก...ทุกๆวันของเรานะคะ

วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2551

วันนี้ตื่นสายนิดหน่อย เนตปลุกน้องอีกแล้วครับท่าน
พ่อพาลงมาข้างล่างเช่นเคย

วันนี้ไม่รีบไม่ร้อนมากนัก พี่หน่อออกจากบ้านตอนสายๆ ก็เลยสามารถจัดการเด็กๆได้ไม่รีบ
พอช่วงสายๆหน่อยน้ำหลับ ตั๋งกับเนตก็ไปส่งพี่หน่อที่รถไฟฟ้า

ไปทำงานด้วยรถไฟฟ้าเร็วและประหยัดดีมากเลย ช่วยลดโลกร้อนด้วย แม่มีรถใช้ด้วย...

เนตออกไปด้วย ก่อนส่งพี่หน่อก็แวะซื้อก๋วยเตี๋ยว เพราะวันนี้เนตเรยกร้องจะกินก๋วยเตี๋ยวเอง
มื้อกลางวันของตั๋งกับเนตวันนี้เลยเป็นก๋วยเตี๋ยวหมู เนตกินบะหมี่ลูกชิ้น ตั๋งเส้นเล็กต้มยำ
เนตกินลูกชิ้นไป 5 ลูกเห็นจะได้ บะหมี่นิดหน่อย

กินข้าวเสร็จก็เล่นกับลูกน้อยทั้งสอง ให้กิ๊บไปกินข้าว
เล่นไปเล่นมาจนพี่เนตหลับ ซักพักกิ๊บก็พาน้ำไปเล่น

มีเวลาว่างเล็กน้อยก็เลยมานั่งอัพไดของเมื่อวานนี้
ระหว่างที่นั่งพิมพ์ไป เนตก็ตื่นมาเป็นระยะ เห็นแม่ก็เงียบลงนอนต่อ
 ดิ้นไปดิ้นมาก็มาพิงอยู่ที่ขาแม่ เลยหลับอย่างสบายใจยาวเลย

พอเนตตื่นก็เกือบสี่โมงเย็นแล้ว เลยพาออกไปเดินเล่นหน้าบ้าน
ไปเก็บตำลึงข้างรั้วบ้านที่ไม่มีใครอยู่ เป็นที่รกๆ รับรองปลอดสาร เอามาทำแกงจืดให้ลูกด้วย

ตอนที่กระโดดเก็บตำลึงเผลออุทานว่า "ตายแล้ว" เพราะเศษใบไม้เข้าตา
เนตพูดตามทันที "ตายเลย" เลยบอกลูกไปว่า หม่ามี๊ไม่ตายง่ายๆหรอก เพราะเรากินเฮอร์บาไลฟ์ ฮิ..ฮิ..ฮิ

กลับมาบ้านเจอน้ำพอดี กิ๊บพาออกมาเดินเล่นก็เลยออกไปเดินอีกรอบ
ขากลับน้ำหลับ เลยเอาเข้าบ้านมานอน แล้วก็เล่นกับเนต พาอาบน้ำ แล้วก็เตรียมอาหารเย็น

โทรหาพี่หน่อ บอกว่าเดี๋ยวกลับบ้านแล้ว พอวางหูยายก็โทรมาบอกว่าจะเข้ามาหาหลาน เพราะซื้อชุดใหม่ให้
เพราะอยู่บ้านคนเดียวเหงา ตั๋งเลยบอกเข้ามาเลย เพราะตั๋งไม่ได้ไปไหน

ยายเข้ามาได้เวลาป้อนข้าวเนตพอดี
จริงๆเรียกป้อนก็ไม่ถูก เรียกว่าเติมดีกว่า เพราะเนตกินเองก็ไม่ค่อยได้เต็มเม็ดเต็มหน่วย ยายต้องช่วยเติมด้วย
เนตกินต้มจืดฟักใส่ตำลึงกับไข่ตุ๋นไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ ส่วนน้ำกินต้มจืดฟักใส่ตำลึงกับไข่ตุ๋นเยอะเหมือนกัน

วันนี้ลองหัดทำไข่ตุ๋นให้น่ากินเหมือนร้านอาหารญี่ปุ่นดู แต่ยังไม่ประสบความสำเร็จ
เดี๋ยวงวดหน้าลองใหม่อีกรอบ ต้องไปลองหาสูตรใหม่

พอตั๋งเริ่มลงมือกินข้าวพี่หน่อก็มาพอดี
เลยให้พาลูกไปเล่น เพราะตั๋งกับยายจะกินข้าวกัน เลยได้กินกันอิ่มหนำ สบายพุงไปเลย...

ยายอยู่เล่นกับหลานจะเกือบสามทุ่มถึงกลับ ไม่อยากกลับเร็วกลัวรถติด เพราะคนออกมาเที่ยวเยอะ
หลอกล่อพาเด็กๆขึ้นบนห้องจนได้

พอขึ้นข้างบน กำลังเล่นอยู่กับลูกๆเพลินๆ
ป่าป๊าก็ทำเซอร์ไพรส์ เอาของขวัญมาให้ พร้อมกับหอมแก้มสองข้าง
เด็กๆไม่ค่อยงงเท่าไหร่เรื่องหอมแก้ม เพราะวันๆแม่หอมแก้มสองลิงนับครั้งไม่ถ้วน

ป่าป๊าให้ของขวัญเป็นมีแขวนเครื่องประดับ เป็นลวดดัดรูปต้นไม้ พร้อมสร้อยรูปหัวใจให้ 1 เส้น
เป็นของที่ไม่ได้มีราคาแพง แต่มีความหมายในตัว เพราะพี่หน่อเป็นคนใส่ใจรายละเอียด
เห็นตั๋งว่างเครื่องประดับเกะกะมั้งเลยซื้อให้ สงสัยตั๋งคงจะวางไอ้เจ้านี่เกะกะด้วยแน่ๆเลย

ก่อนนอนเล่นกันอยู่ดีๆ น้ำก็นั่งเบ่งอึหน้าตาเฉย
ตั๋งหันไปถามเนตว่า "เนตได้กลิ่นอะไรมั้ยลูก เหม็นๆ หรือน้องจะอึ"
เนตตอบว่า "สงสัยว่า..."
ตั๋งเลยถามต่อว่า "สงสัยว่าอะไร?"
เนตบอก "สงสัยว่าน้องจะอึ..."

เด็กขวบกว่า ดูซิช่างพูดจา เล่นเอาแม่ขำกลิ้ง ขำไปเช็ดก้นน้องไป
ซักพักก็หมดแรง หลับป๊อกกันทั้งแม่ทั้งลูก

พรุ่งนี้ไปบ้านคุณยายกัน

ปล.  แอบถามพ่อว่าคนถือดอกไม้กันเยอะมั้ย พ่อบอกเยอะ แม่บอกไร้สาระ พ่อบอกอยากได้ล่ะซิ เฮอะๆๆ ไว้วันหลังค่อยซื้อแล้วกันนะจะได้ไม่แพงมาก

บทสนทนาก่อนนอน

หม่ามี๊ "เนต..เล่าสโนวไวท์ให้มี๊ฟังหน่อยซิ"
เนต "ไม่อาว..."
หม่ามี๊ "งั้นเอาเรื่องอะไรล่ะ?"
เนต "เอาสโนว์เนต..."
หม่ามี๊กับป่าป๊า ขำกลิ้งตกเตียงเลย

อืม...ว่าแต่เรื่องนี้มันมีด้วยเหรอลูก...