และแล้วก็สมกับความตั้งใจที่อยากจะทำ
คือการพาเด็กๆไปเยี่ยมยายทวดที่ภูเก็ต

จริงๆแล้วตัวเองก็ไปอยู่ในช่วงที่ทำเฮอร์บาไลฟ์สองปีหลัง
เพราะไปร่วมงานไตรกีฬาที่บริษัทเฮอร์บาไลฟ์เป็นสปอนเซอร์
ครั้งแรกปี ธันวาคม 2005
ตอนนั้นท้องเนตได้ 4 เดือนได้ ไปยืนท้องป่องดูเค้าแข่งไตรกีฬาอย่างสนุกสนาน

สนุกสนานด้วยสาเหตุที่ว่า เดือนนั้นเราทำงานได้ตามเป้าหมายที่ตั้งไว้
ทำให้สาวท้องอ่อนๆในเดือนนั้นมีผลประกอบการจากธุรกิจเฮอร์บาไลฟ์สูงเกือบสองแสนห้าหมื่นบาท
เลยไปยืนยิ้มหน้าบานอยู่แถวๆนั้น สบายใจไป...

ครั้งที่สองไปนเดียว พี่หน่อติดงานแต่งงานเพื่อนรัก
ครั้งนี้ไปท้องน้ำได้ 4 เดือนเหมือนกัน
คราวนี้ไปยืนท้องป่องอีกเช่นเคย และก็ยังคงสนุกสนาน
เพราะรายได้คุณแม่ลูกหนึ่งที่กำลังท้องอยู่ในเดือนนั้นก็ยังหกหลักอยู่ดี ถึงแม้จะไม่ได้สูงสุดเหมือนที่เคยทำ

และด้วยอานิสงค์ของการทำธุรกิจนี้ เลยทำให้ครอบครัวของเราได้ไปเยี่ยมยายทวดกัน

งานนี้ยายไปรออยู่หลายวัน เพราะไปงานเลี้ยงรุ่นศิษย์เก่าที่โรงเรียน
ส่วนสมาชิกที่เหลือทยอยตามไปโดยที่มีครอบครัวของเรากับตาไปวันที่ 10
ส่วนป้าตุ้มก็ได้ตามไปวันที่ 11

พบกับทริบไปภูเก็ต 10-16 เมษายน 2551 ได้ ณ บัดนี้

วันเดินทาง

เป็นวันที่ค่อนข้างชุลมุนพอสมควร
เพราะเด็กๆอยู่กันครบองค์ แต่โชคดีเพราะได้มีการเตรียมการไว้บางส่วนแล้ว
แต่ขอบอก...เหนื่อยมากๆเพราะควงสองลิงมาหลายวัน เล่นเอาผอมกันไปเลย

นอกจะต้องลิสท์รายการที่ต้องใช้ รวมไปถึงของเล่น เก้าอี้กินข้าว รถเข็นแล้ว
ก็ต้องจัดกระเป๋าตัวเองอีก เล่นเอาเกือบเป็นลมกันไปเลย

เสร็จแล้วก็แต่งตัวเด็กๆ
ตั๋งชอบให้ลูกใส่กางเกงเวลาเดินทาง เพราะสะดวก คล่องตัวดี
จับแต่งตัวเหมือนกันซะเลย ช่วงนี้ชอบ ดูน่ารักดี
ตุ๊กตาตัวเล็กกับตุ๊กตาตัวใหญ่

จากนั้นก็นัดแนะกับตาให้มาเจอกันที่บ้าน นั่งรถไปสนามบินพร้อมกัน
เที่ยวบินเรากับตาคนละเที่ยว เพราะตาตัดสินใจช้าไปนิดหน่อยเลยต้องบินคนละเที่ยว
แต่ก็เลือกช่วงเวลาที่ใกล้เคียงกันมากที่สุด

เอาที่ขำ ขำ และพอจะจำได้ก็คือ พอรถแท๊กซี่มากำลังจะขนของเตรียมตัวขึ้นรถ
อยู่ดีๆพี่เนตก็เกิดจะเบี้ยวขึ้นมา บอกหม่ามี๊ว่า ไม่ไป ไม่ขึ้นรถแท๊กซี่ จะขึ้นรถเรา
เอากะเค้าซิ ต้องกล่อมกันให้เข้าใจว่าเราจะให้พี่เค้าไปส่งที่สนามบิน ถึงได้ขึ้นรถ

พอถึงสนามบินก็ต้องไปซื้อตั๋วให้เด็กๆเพราะตั๋งมาออกตั๋วที่สนามบิน
โชคดีที่เด็กๆอายุยังไม่ครบสองขวบ ราคาตั๋วเลยแค่ 10%
แล้ววันกลับก็เป็นวันก่อนวันเกิดพี่เนตครบสองขวบแค่วันเดียว

ราคาค่าตั๋วเด็กสองคน บินไปกลับกทม.-ภูเก็ต ชั้นธุรกิจ รวม 4,500 บาท
แพงดีจริงๆเลย...

หลังจากนั้นก็พากันไปส่งตาที่ทางออกของเที่ยวบินตา
แล้วก็พากันไปนั่งเล่นที่เล้าจน์ของการบินไทย

เด็กๆสนุกสนานกับการได้กินของในนั้นเป็นอย่างมาก
เล่นเอาพ่อกับแม่หัวหมุนเดินหยิบของกินไปหลายตลบ เพราะกินกันจุจริงๆ

เนตชอบกินน้ำมะเขือเทศมากๆๆ ส่วนน้ำก็กินทุกอย่างเลยไม่รู้ว่าชอบอะไร
นั่งกินกันจนอิ่มก็ได้เวลาขึ้นเครื่องพอดี

ลืมไปว่าเค้าห้ามเอาน้ำขึ้นเครื่องเลยต้องไปเทน้ำออกจากขวดที่เตรียมมาชงนมให้ลูก
เหลือแค่ขวดเดียวที่ผสมนมไว้ให้เนต แล้วก็ให้เนตถือเดินไปขึ้นเครื่องเอง

พอไปถึงทางขึ้นเครื่อง พี่เนตหันมางอแงกับแม่ บอกว่า จะกลับบ้าน
เฮ้อ ยังไม่ทันไรเลยร้องกลับบ้านแล้วลูกจ๋า...

แต่พอขึ้นเครื่องก็เปลี่ยนอารมณ์ทันที
เพราะมีที่ให้เล่นเยอะแยะมาก เล่นเอาพ่อกับแม่จับไม่ทัน
ป้าแอร์ใจดีเอาของเล่นมาให้ก็พอช่วยได้บ้าง

พอเครื่องขึ้นได้ไม่นาน ความสงบก็มาเยือน
หลับกันทั้งคู่ พอให้พ่อกับแม่ได้กินของว่างกันหน่อย
ไม่นานก็ถึงสนามบินภูเก็ต

ตามาถึงก่อนเราสักพักใหญ่ ยายก็มาสนามบินสองรอบ
เช้ามาส่งหลานๆไปกทม. บ่ายก็มารับหลานๆจากกทม.

พอเนตเห็นยายเท่านั้นแหละก็เปลี่ยนจากพี่ใหญ่ไปเป็นเด็กเล็กโดยเฉียบพลัน
ส่วนเจ้าอ้วนน้ำ ไม่มีปัญหาอะไร สบายดี อารมณ์ดี นั่งรถเข็นกระเป๋าสบายใจ

พอขึ้นรถที่ยายเอามารับ เนตก็ถามซักยายใหญ่ว่ารถใคร อยู่ที่ไหน
ยายตอบจนเวียนหัว

ได้รับอุปการะรถจากน้าสาวชื่อน้านิด
เราเลยมี CRV ใช้กันตลอดทริปนี้เลย สบายไป...

ก่อนเข้าบ้าน ไปกินข้าวเย็นกับน้าสาวและน้าเขย
เด็กๆก็กินกันได้ไม่เท่าไหร่ คงเหนื่อยกับการเดินทาง

กินข้าวเสร็จก็กลับบ้านยายทวด
ถึงที่บ้านยายทวดก็จัดการกับที่นอน ครอบครัวเราห้องนึง ตา ยาย อีกห้องนึง
ไม่ได้ให้เนตไปนอนกับยาย เดี๋ยวอดนอน ให้นอนเต็มที่จะได้ดูหลานกลางวันไหว

ยายทวดเจอเด็กๆไม่ค่อยกล้าอุ้ม เพราะสาเหตุคือ
อุ้มไม่ไหว
สองคน คนโต 12 กิโล คนเล็ก 10 กิโล
กลัวติดหลาน
ยายทวดเคยบอกว่าอุ้มแล้วติด คือยายทวดติดนะ ไม่ใช่หลานติด

วันถัดมา

ก็ตื่นกันตามปกติ แต่วันนี้อยากไปกินขนมจีนตอนเช้า
เลยรีบจัดการเด็กให้เสร็จ แล้วก็ดิ่งไปร้านขนมจีนกันเลย

กิจกรมวันนี้ก็คือนั่งรถเล่นชมเมือง เพราะไม่ได้มีแผนอะไรมากมาย
เสร็จแล้วก็กลับมาบ้าน พาเด็กๆนอนกลางวัน

อยากจะบอกว่าอากาศที่นั่นร้อนสุดๆ เหงื่อตั๋งออกได้ตลอดทั้งวัน
แบบว่าอาบน้ำเสร็จยังไม่ทันออกจาห้องน้ำก็ร้อนซะแล้ว เหงื่ออกเต็มตัวเหมือนเดิม
ส่วนเจ้าน้ำเนี่ยขี้ร้อน ตัวเหนียวทั้งวัน อาบน้ำกันวันละสองสามรอบ

ช่วงเย็นก็ไปนั่งรถเล่นกัน ไปสะพานหิน
สถานที่ซึ่งเมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้วตั๋งกับพี่ๆน้องๆก็มาเล่นกัน

อากาศก็ยังร้อนเหมือนเดิม แต่ก็ยังมีลมทะเลโชยอยู่เป็นระยะ
ไปจอดรถกันใกล้ๆตลาดนัด
เตรียมข้าวไปป้อนเด็กๆ ส่วนผู้ใหญ่ก็อาศัยตลาดนัดกัน

มีร้านที่น่าสนใจ เร้าใจเราอยู่ร้านนึง
ขายห่อหมกภูเก็ต

ขายดีมากๆ มีรถแบบมอเตอร์ไซค์พ่วงใส่ของมา วางเตา โต๊ะอีกตัวนึง
เอาห่อหมกมานึ่งกันสดๆตรงนั้นเลย

คนรอคิวซื้อกันเพียบจนน่าท้อใจ
เห็นคนแล้วเกือบถอดใจ แต่ด้วยความท้าทาย กับอยากรู้ว่าอร่อยแค่ไหน
เลยลองไปต่อคิวดู

ได้มา 5 ห่อ โอ้ย....อร่อยสุดยอดเลย
ถึงว่าทำไมคิวมันถึงได้ยาวเพียงนี้

ราคาขายห่อละ 10 บาทเท่านั้น วันนึงทำแค่ 500 ห่อ
ขายหมดแล้วก็เลิก ใช้เวลาไม่นานเท่าไหร่ น่าจะไม่เกินสองถึงสามชั่วโมงสำหรับการขาย
รายได้ดีเลยทีเดียว...

เนตตื่นนอนก็งอแง เพราะมาหลับในรถ ส่วนน้ำร่าเริงสุดๆ เพราะนอนมาแล้ว กินข้าวอิ่มก็อารมณ์ดี
เสร็จแล้วก็กลับ ขากลับแวะบ้านน้าหน่อย วางแผนจะมาลงเล่นน้ำกันที่สระเล็กพรุ่งนี้

ป้าตุ้มมาถึงเกือบสามทุ่มขับรถไปรับกัน

เรื่องตื่นเต้นสำหรับวันแรก และสำหรับแม่คือ
น้ำเดินได้แล้ว

มาถึงก็เดินเลย ไม่กลัวอะไรทั้งนั้น คงเพราะสถานที่แปลกใหม่ เร้าใจ
อยู่บ้านตัวเองไม่ค่อยกล้าเดินเท่าไหร่ แต่พอถึงนี่ ลงแตะพื้นบ้านยายทวดปุ๊บก็เดินปั๊บเลยทันที

ดีใจจังที่ได้อยู่กับน้ำในวันที่ลูกเดินได้เป็นครั้งแรก

ทริปนี้ยาวนัก ขอทยอยๆมาแล้วกันนะจ้ะ

รูปเพียบเลย